سیمان چیست؟

سیمان ماده‌ای چسبنده‌ است که در ساخت و ساز بکار می‌رود و امکان چسبانیدن ذرات مختلف (همچون ذرات شن و ماسه) به یکدیگر را فراهم می‌سازد.از ترکیب این ذرات، یک جسم یکپارچه و متحد (به نام ملات) ایجاد می‌شود.سیمان به طور کلی به دو نوع هیدرولیک و غیرهیدرولیک تقسیم می‌شود.سیما‌ن‌ غیرهیدرولیک در شرایط مرطوب یا زیر‌ آب، سفت و سخت نمی‌ماند.در عوض، در مجاورت هوا سفت باقی می‌ماند و پس از محکم ‌شدن، در برابر مواد شیمیایی مقاوم است.سیما‌ن ‌هیدرولیک (به عنوان مثال سیما‌ن ‌پرتلند) به دلیل واکنش شیمیایی بین مواد خشک و آب، حالت چسبنده پیدا می‌کند.واکنش شیمیایی منجر به آزادسازی هیدرات‌های معدنی می‌شود که محلول در آب نبوده و همچنین بسیار مقاوم هستند و از جمله شیمیایی محافظت می‌کنند.این قابلیت اجازه می‌دهد تا در شرایط مرطوب و یا در زیر‌ آب سفت مانده و مواد سخت‌افزاری را از آسیب شیمیایی محافظت کند.پیشینه واژه سیمان (cement) را می‌توان تا عبارت رومی opus caementicium ردیابی کرد.رومیان از این اصطلاح برای توصیف چیزی به کار می‌بردند که مشابه بتن مدرن امروزی بود و از ترکیب سنگ خرد‌شده (پودر‌ سنگ) با آهک سوزانده‌ شده (به عنوان یک اتصال‌دهنده) آن را می‌ساختند

سیمان یا سمنت واژه‌ایست که از لغت سمنتوم رومی گرفته‌ شده و قدمت آن به پیش از میلاد می‌رسد.مصرف آن در ساختمان پانتئون شهر رم واقع در ایتالیا که مربوط به ۲۷ قبل از میلاد است، دیده شده‌ است.در ساختمان گنبد این بنا که ۴۳ متر قطر دارد، مخلوطی از خرده‌ سنگ و آهک پخته به کار رفته ‌است.ولی کشف آن به شکل امروز مربوط است به یک نفر بنای انگلیسی بنام ژوزف اسپدین که از پختن آهک و خاک رس در حرارت بالا و آسیاب‌ کردن آن موفق شد ابتدایی‌ترین نوع سیمان را کشف نماید.همچنین آن را در تاریخ ۲۱ اکتبر ۱۸۲۴ به نام خود در انگلستان ثبت نماید و نام محصول به دست‌آمده را سیما‌ن‌ پرتلند گذاشت.پختن آهک را رومی‌ها از یونانی‌ها و یونانی‌ها از ایرانیان فرا گرفتند، زیرا قدیمی‌ترین ملات آهکی در ایران کشف شده بود.چینی‌ها هم پختن سنگ آهک را می‌دانستند و 2000 سال پیش در ساختن برج‌های دیوار چین، از ملات آهکی استفاده می‌کرده‌اند، اما ملات‌های ایران خیلی قدیمی‌تر از این زمان‌هاست.اقوام ساکن در مناطق شمالی خلیج‌فارس از نوعی ساروج استفاده می‌کردند که خواص هیدرولیکی جالب و مقاومت بالایی دارد.