اسکلت بتنی یا ساز بتنی (Concrete Structures)

در ساخت بسیاری از سازه های مورد نیاز انسان ها، معمولاً از بتن به عنوان بخشی از اسکلت بتنی یا سازه بتنی استفاده می شود. در فرآیند ساخت ساختمان های بتنی مواردی همچون پی (شالوده)، دال سقف ها، ستون ها، تیرها و دیوارهای حائل توسط بتن صورت می‌گیرد. سیستم های اسکلت ساختمان در دو نوع اسکلت بتنی و اسکلت فلزی ساخته می شوند. این دو نوع اسکلت تفاوت های زیادی با یکدیگر دارند و انتخاب هر یک بستگی به عوامل متعددی دارد. همان طور که از نام ساختمان اسکلت بتنی پیداست، عمده مصالح استفاده شده در این نوع سازه، بتن است.

بتن، پرکاربردترین مصالح ساختمانی مورد استفاده انسان در فعالیت های عمرانی هست. شاید بتوان گفت که این ماده پس از آب، بیشترین استفاده را در فرآیندهای ساخت و ساز بر روی کره زمین دارد. بتن های معمولی از ترکیب آب، سیمان و سنگدانه با نسبت های مشخص ساخته می شود. البته به منظور تغییر خواص بتن در برخی از موارد، افزودنی های مختلف نیز در ترکیب آن مورد استفاده قرار می گیرند. تنوع کاربرد، پایداری، مقاومت و هزینه مناسب بتن، آن را به یکی از پرکاربرد ترین مصالح ساختمانی در دنیا تبدیل کرده است.

به طور کلی، سازه بتنی به سازه ای گفته می شود که برای ساختن آن از بتن و یا بتن آرمه که شامل شن و ماسه و سیمان و فولاد که به صورت میلگرد ساده و یا آج دار است، استفاده می کنند. در صورت استفاده از بتن آرمه در قسمت های مختلف مانند ستون ها و پی و تیرهای یک ساختمان، به آن ساختمان، اسکلت بتنی می گویند.